Blog
Hoort u de Cadens?
Ze was liever thuis gebleven. "Wat moet ik hier, ik ben altijd op mezelf geweest, maar het ging niet meer". Er was slechts een enkele contactpersoon, geen familie, een collega van vroeger. "Zij komt mogelijk volgende week, zelf wat in de lappenmand".
Ze vroeg een enkele keer om euthanasie, we bespraken de mogelijkheden en legden uit dat we in ieder geval zouden ingrijpen als het ondragelijk zou worden, dan zouden we haar wat laten slapen. "Doe dat laatste maar, dat is ook voor jullie beter, want het moet ook voor jullie zwaar zijn om mij euthanasie te geven".
Ze werd door een van ons een "eigenheimer" genoemd: op zichzelf, moeite om aandacht te vragen en te krijgen; wel een grappige, boeiende persoon. De geestelijk verzorger vertaalde eigenheimer met levend in eigen home, in eigen huis, niet veel mensen over de vloer.
Geleidelijk vertelde ze ook over haar werk, lerares, over haar hobby's, ze had door een chronische blessure te vroeg moeten stoppen met viool spelen. Maar de muziek daar luisterde ze nog steeds graag naar. "Waar is uw cd-speler?" "Thuis". Zullen we die hier naar toe laten komen?" "Nee doe niet teveel moeite".
Enkele dagemn later speelde een van de verpleeghuisartsen samen met een pianist in de kapel enkele stukken voor haar. Ze genoot intens. "Zomaar voor mij!"
Het was enkele dagen voordat ze zou sterven dat we haar tijdens de visite bezochten. Zij liggend in haar bed, steeds meer verzwakt, samen met de co-assistent luisterend. Juist waren daar de laatste tonen van een vioolconcert. "Waar luisterde u naar?" "Kent u het vioolconcert van Röntgen?" Het bandje werd een stuk teruggespoeld. Samen luisterden we. Ze lag met de ogen dicht te luisteren, haar hand dirigeerde de muziek, haar vingers bewogen alsof ze de viool bespeelde. "Luister, nu begint de cadens", zei ze ineens, en nog intenser bewogen haar vingers.
We spraken over het Regionaal Palliatief Centrum Cadenza dat over enkele weken zou openen. Cadenza, de solist die zijn/haar eigen solo, de eigen improvisatie nog een keer mocht spelen. "Mooi", zei ze, "zojuist hebben we samen naar de cadens van Röntgen geluisterd".
Het klonk als ware het haar laatste cadens geweest. Voor ons was het een oefening in nog beter kijken en luisteren.
Frans Baar, 28 september 2008
Reacties
Er zijn nog geen reacties.
Onderzoek
Onderwijs
Ontwikkeling
